Wersje nut: jeden utwór, wiele wersji

Wystarczy zajrzeć do dowolnej teczki chóralnej: prawie żaden utwór nie istnieje tylko w jednej wersji. Jest partytura chóralna dla wszystkich, wyciąg fortepianowy na próbę, wydanie w transpozycji na szczególny koncert i może jeszcze wyciąg dla jednego głosu. Właśnie do tego służą w Chorilo wersje nut: wszystkie wersje utworu znajdują się w jednym wpisie, a każdy członek przełącza się między nimi jednym kliknięciem lub dotknięciem.

Dlaczego utwór rzadko ma tylko jedną wersję

Powody istnienia kilku wersji są tak różnorodne jak sama praca chóru. Aranżacja istnieje z akompaniamentem fortepianu i bez niego – z akompaniamentem na koncert bożonarodzeniowy, a cappella na występ w kościele. Utwór jest zapisany o ton niżej, bo oryginalna tonacja jest dla chóru niewygodna. Dla nowych członków albo do celowanego ćwiczenia przydaje się wyciąg, który pokazuje tylko własny głos. A czasem po prostu istnieją dwa wydania różnych wydawnictw z odmiennym obrazem nut.

Zdublowane wpisy sprawiają, że lista nut staje się nieprzejrzysta

Bez rozwiązania tego codziennego problemu każda wersja trafia na listę nut jako osobny wpis. Z jednego utworu szybko robią się trzy lub cztery wiersze, które różnią się tylko dopiskiem. Próbki audio i tagi trzeba uzupełniać kilka razy, przy wydarzeniach nie wiadomo, który wpis należy powiązać, a na koncercie ktoś na pewno otworzy niewłaściwe wydanie. Im większy repertuar, tym bardziej żmudne staje się szukanie.

Jak działają wersje nut

W Chorilo każdy utwór pozostaje jednym wpisem na liście nut – bez względu na to, ile ma wersji. Poszczególne wydania znajdują się w utworze jako wersje, każda z własną, dowolnie wybraną nazwą, np. „Z fortepianem”, „A cappella” albo „Tylko sopran”. Jedna wersja jest wersją domyślną: otwiera się jako pierwsza, gdy ktoś wywoła utwór. Liczba wersji nie jest ograniczona; pliki, jak wszystkie nuty, wliczają się do przestrzeni dyskowej chóru. Wersje może zobaczyć każdy członek, który ma prawo otworzyć utwór.

Dodawanie nowej wersji

Nowe wersje tworzą Państwo podczas edycji utworu. Znajdą tam Państwo sekcję wersji, w której istniejące wersje są ułożone obok siebie jako zakładki. Za pomocą przycisku nowej wersji nadają Państwo wymowną nazwę, wybierają odpowiedni plik i go przesyłają – nowa wersja od razu pojawia się jako osobna zakładka. Przez zakładki każdą wersję można później przemianować, zastąpić jej plik albo ją usunąć. Tworzyć wersje i nimi zarządzać mogą wszyscy, którzy mogą edytować nuty.

Wersja domyślna: co otwiera się jako pierwsze

Wersja domyślna to wersja, z którą pracuje większość chóru – z reguły partytura chóralna. Rozpoznać ją można po gwiazdce na zakładce i otwiera się jako pierwsza, w przeglądarce tak samo jak w aplikacji. Którą wersję ustawić jako domyślną, określają Państwo jednym kliknięciem. A gdyby wersja domyślna została kiedyś usunięta, automatycznie zastępuje ją kolejna wersja, dzięki czemu utwór nigdy nie zostaje bez punktu wyjścia.

Przełączanie między wersjami – na komputerze i w aplikacji

Podczas przeglądania utworu w przeglądarce nad podglądem pojawia się wybór, gdy tylko istnieje kilka wersji. Wystarczy jedno kliknięcie, by wyświetlić inne wydanie; także pobieranie zawsze dostarcza dokładnie aktualnie wybraną wersję. W aplikacji dotknięcie tytułu otwartego utworu prowadzi do wyboru wersji. Jeśli istnieje tylko jedna wersja, w dotychczasowym sposobie pracy nic się nie zmienia.

Zapiski należą do wersji

Kto w swoich nutach zaznacza oddechy, wejścia albo zapisuje notatki na marginesie, chce znaleźć te oznaczenia dokładnie tam. Dlatego zapiski w Chorilo zawsze należą do tej wersji, w której powstały. Kto zmienia wersję, widzi oznaczenia tego wydania – a nowo dodana wersja zaczyna się bez oznaczeń. Dzięki temu własne znaki zawsze pasują do obrazu nut, nawet jeśli wersje mają różną liczbę stron. Gdy plik wersji zostaje zastąpiony, decydują Państwo, czy zapiski członków zostaną zachowane, czy usunięte; przy usuwaniu wersji Chorilo dla bezpieczeństwa jeszcze raz dopytuje.

Co obowiązuje dla wszystkich wersji

Próbki audio, tagi i powiązanie z wydarzeniami należą do samego utworu, a nie do pojedynczej wersji. Ścieżkę do ćwiczeń wystarczy więc przesłać tylko raz i jest dostępna w każdym wydaniu. Również przy wydarzeniach wszystko pozostaje proste: powiązany jest utwór – którą wersję otwierają poszczególne osoby, pozostaje ich wyborem.

Trzy przykłady z praktyki

Chór mieszany ćwiczy program koncertu z akompaniamentem fortepianu, ale występuje a cappella: oba wydania leżą jako wersje w tym samym utworze, wydanie z akompaniamentem jest domyślne, a przed występem wszyscy jednym dotknięciem przełączają się na wydanie a cappella. Chór dziecięcy śpiewa utwór o ton niżej, niż jest zapisany: wersja w transpozycji leży obok oryginału, a zapiski prowadzącego chór pozostają zachowane osobno w obu wydaniach. A dla nowych członków opiekunka nut dodatkowo wstawia wersję, która pokazuje tylko własny głos z tekstem – idealną do nauki w domu, bez potrzeby tworzenia drugiego wpisu na liście nut.

Wersje nut są dostępne w Chorilo w wersji internetowej i w aplikacji. Jeśli Państwa chór wciąż zarządza nutami w segregatorach i załącznikach e-maili, teraz jest dobry moment, by to zmienić: Chorilo można wypróbować bezpłatnie – z cyfrową teczką na nuty, planowaniem wydarzeń i wszystkim, co ułatwia pracę chóru.